عطاران فرانسوی

اکثریت مردم دنیا فرانسه را به عنوان خاستگاه صنعت عطرسازی در دنیا می­شناسند. در واقع در گذشته فرانسوی­ها در تولید رایحه‌­های خوشایند حرفی برای گفتن نداشتند اما رفته رفته در این حوزه پیشرفت کردند و لویی 14ام از جمله کسانی بود که در دنیای عطر و ادکلن انقلابی بزرگ ایجاد کرد. لقب “خوش‌بوترین پادشاه تاریخ” را نیز  به او اختصاص داده‌اند.  البته ناگفتنی نیست که او در طول عمر 77 ساله­اش تنها سه بار یا حتی کمتر(!) حمام رفت و دلیل آن ترس بسیار زیاد او از حمام رفتن بود. در قرن 17 میلادی، این عقیده وجود داشت که آب ناقل انواع بیماری‌ها است و خب بزرگان و  اشراف‌زادگان تمایلی به مرگ نداشتند، اعتقاد داشتند که حمام نرفتن، آن‌ها را رویین­تن یا به اصطلاح نامیرا می‌کند.
از دوران حکومت لویی 14ام، این افراد ثروتمند عطارهای شخصی استخدام کردند که برای آن‌ها عطرهای خاص تولید کنند. البته عطرسازان هم طرفدار و مشتریان بسیاری کسب کرده بودند و مقام و مرتبه اجتماعی آن‌ها هم ارتقا پیدا کرد و همین باعث شد که قشری ثروتمند به حساب بیایند و مورد حمایت حکومت هم بودند. محبوب­ترین عطر جناب لویی 14‌ام عطری بود که از چوب آلوئه­ (مغز معطر یک درخت)، میخک، جوز هندی، بنزوئین و استوراکس (نوعی صمغ درخت که بوی شیرین دارد) تهیه می‌شد. سپس به این ترکیب آب گل یاس و شکوفه درخت پرتقال و در نهایت چند تکه مشک اضافه می‌شد.
در حالی که در آن زمان حمام کردن در فرانسه امری غیرطبیعی و عجیب به شمار می­رفت، مادام دو پمپادور، همسر لوئی پانزدهم هر روز با گیاهان خاصی حمام می‌کرد. مادام عده­ای را مامور کرده بود تا در سراسر فرانسه گیاهان دلخواهش جستجو و جمع­آوری کنند. ناگفته نماند که لوئی پانزدهم نگران بود که مبادا مادام پمپادور در اثر حمام­های روزانه زیبایش را از دست بدهد. البته خود جناب لویی پانزدهم هم دست کمی از پادشان قبلی (در حمام نرفتن) نداشت. ماری آنتوانت، همسر لویی16ام، سبک زندگی لوکسی داشت و بهترین‌ها را استخدام می‌کرد. عطرسازان فرانسه برای بدست آوردن منصب عطرساز شخصی‌ او، رقابت شدیدی داشتند. نهایتا Jean-Louis Fargeon  عطرساز شخصی او شد و تا وقوع انقلاب فرانسه برای خانم ماری ناب­ترین‌ عطرها را تولید می‌کرد.
در قرن 17 کاخ ورسای که به معطر بودن معروف بود، خدمتکارانی داشت که به طور مداوم همه چیز را به عطر آغشته می­کردند و در واقع مشغول مخفی کردن بهداشت ضعیف مردم آن دوره بودند. لویی می‌خواست که لباس‌های او همیشه آغشته به بهترین عطرها باشد و شخصی بود، که استانداردهای عطرسازی را جا به جا کرد و هر هفته به عطار شخصی‌اش دستور می‌داد تا عطری جدید با رایحه­ای جدید برای او تولید کند.Aqua Angeli  یکی از آن‌ها بود که طرز تهیه و ترکیبات آن بسیار سخت و زمان بر بود.
مصرف عطر در بین اشراف زادگان، درباریان و ثروتمندان به شدت فراوان بود و عطاران به بهترین نحو ازین فرصت استفاده کردند. در واقع با وجود چنین مشتری‌هایی، عطرسازی کاری بسیار پول ساز به شمار می‌رفت. دو شهر معروف Grease و Montpellier رقابت شدیدی برای تولید عطر برای کاخ ورسای داشتند و به دست آوردن امتیاز این صنعت برای آنها امری حیاتی بود. البته این شهرها مهد گیاهان معطر و کمیاب هستند و هنوز هم عطرسازی‌های شهر Grease در جنوب فرانسه با توجه به کشت و پرورش ترکیباتی نظیر یاس، زنبق و پرتقال تبدیل به قطبی در زمینه‌ی تولید مواد اولیه‌ی عطر تبدیل شده و  ناگفته نماند که از سال 1724 مشغول به انجام این تجارت بوده و همیشه خیلی از کسانی که به خرید عطر می­رفتند از محصولاتی که با این مواد اولیه ساخته می‌شد استفاده می‌کردند. درآن زمان خرید و فروش عطر پس از مدتی، برای قشر متوسط جامعه فراهم شد و فروشندگان به سرتاسر فرانسه با کالسکه‌هایی پر از عطر برای فروش محصولات خود به مردم سفر می‌کردند.